نرخ رشد جمعیت شهری تهران به کمتر از ۱.۵ درصدرسید

به گزارش وبسایت مجله ساختمان، محبوبه کباری- مجید روستا عضو هیئت مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران، در نشست تخصصی سیاست‌گذاری در حوزه بازآفرینی شهری در پژوهشکده سوانح طبیعی اظهار داشت: موضوعات مرتبط با شهرسازی، قوانین شهرداری و استانداردهای ساختمانی نهایتاً به یک اسکان غیررسمی می‌انجامد. این روند ناپایداری شهری را از زمان برنامه دوم توسعه […]

به گزارش وبسایت مجله ساختمان، محبوبه کباری- مجید روستا عضو هیئت مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران، در نشست تخصصی سیاست‌گذاری در حوزه بازآفرینی شهری در پژوهشکده سوانح طبیعی اظهار داشت: موضوعات مرتبط با شهرسازی، قوانین شهرداری و استانداردهای ساختمانی نهایتاً به یک اسکان غیررسمی می‌انجامد.

این روند ناپایداری شهری را از زمان برنامه دوم توسعه در ایران ایجاد کرده است، اما در برخی مقاطع نادیده گرفته شده است. عضو هیئت مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران افزود: هنگامی که امید به اقدامات ساختاری کلان در نظام شهری و آمایش سرزمین شکل گرفت، طرح‌ها تهیه شد، اما اجرا نشد. اگر هم اجرا می‌شد، تغییرات طرح‌های آمایش به دلیل مقیاس و سطح آنها پاسخ زودهنگام به مسائل نبود.

روستا بیان کرد: این فرآیند باعث شد برخی شهرها به نوعی فرمانروایی کور دچار شوند و ساکنان نیز به نوعی روش باج‌خواهی عادت کنند تا از طریق ایجاد اتفاقات اجتماعی مورد توجه قرار گیرند.

وی همچنین افزود: اقدامات پاک کردن صورت مسئله مانند تجربه خاک سفید موجب شد یک نقطه مسئله‌دار شهری در تهران به نقاط متعدد شهری از پاکدشت تا کرج منتقل شود.

همزمان با شکل‌گیری بحث‌های ملی، رویکرد توانمندسازی از اوایل دهه ۸۰ در قالب طرح بهسازی شهری و اصلاحات بخش مسکن مطرح شد و نگاه متفاوتی به اسکان غیررسمی در ایران شکل گرفت. تصور می‌شود ساکنان سکونتگاه‌های غیررسمی اغلب مهاجران روستایی هستند، اما این‌طور نیست.

عضو هیئت مدیره شرکت بازآفرینی شهری یادآور شد: اکنون امکان زندگی روستایی با شرایط فعلی اقتصاد، دسترسی به شغل، مسکن و زمین وجود ندارد و گرایش‌ها به شهرها افزایش یافته و فقر شهری گسترش پیدا کرده است.

وی تصریح کرد: نرخ رشد جمعیت شهری ناشی از رشد طبیعی شهرها نیست. در تهران نرخ رشد کمتر از ۱.۵ درصد است اما در شهرهایی مانند رباط‌کریم ۱۶ درصد، اسلامشهر ۱۲ درصد و پردیس حدود ۹.۸ درصد ثبت شده که نشان‌دهنده مهاجرت گسترده است.

اگر نظام برنامه‌ریزی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حوزه مسکن فکری برای این روند نکند، موضوعاتی مانند خروج جمعیت، نیاز به آموزش، بهداشت، اشتغال، امکانات و زیرساخت‌ها همچنان ادامه خواهد داشت.

روستا خاطرنشان کرد: این مسئله مختص ایران نیست و در بسیاری از کشورهای جهان وجود دارد. سالانه حدود پنج میلیون نفر در دنیا به دلیل آب آشامیدنی ناسالم در این محدوده‌ها جان خود را از دست می‌دهند. ایران با وجود مشکلات محیط‌زیستی و کمبود سرانه‌های خدمات شهری، وضعیت بهتری نسبت به بسیاری از این کشورها دارد.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان