وعده‌ دولت برای ساخت مسکن کارگری محقق می‌شود؟

به گزارش وبسایت مجله ساختمان، دولت چهاردهم در تلاش است تا با همکاری با بنگاه‌های اقتصادی و خود کارگران، زمینه خانه‌دار شدن خانوارهای ایرانی را فراهم کند. این تلاش در قالب موضوع ساخت مسکن کارگری با مشارکت دولت، بنگاه‌های اقتصادی و خود کارگران پیشنهاد شده است. در این طرح پیشنهادی، وزارت تعاون، کار و رفاه […]

به گزارش وبسایت مجله ساختمان، دولت چهاردهم در تلاش است تا با همکاری با بنگاه‌های اقتصادی و خود کارگران، زمینه خانه‌دار شدن خانوارهای ایرانی را فراهم کند. این تلاش در قالب موضوع ساخت مسکن کارگری با مشارکت دولت، بنگاه‌های اقتصادی و خود کارگران پیشنهاد شده است.

در این طرح پیشنهادی، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خواستار همکاری مشترک میان این عناصر است تا بتوان به خانه‌دار شدن کارگران امیدوار بود. این طرح در دولت سیزدهم نیز در قالب یک طرح ملی ساخت واحدهای انبوه مسکونی در دستور کار بود، اما به دلایل خارج از این بحث، به جایی نرسید.

حال باید دید که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی چگونه از این فرصت برای افزایش تولید مسکن کارگری استفاده خواهد کرد. در خبرها آمده بود که بزودی ساخت ۱۱۷ هزار واحد مسکن کارگری در ۹ استان آغاز می‌شود. این واحدها در قالب طرح پیشنهادی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، با همکاری کارفرمایان، وزارت راه و شهرسازی و سیستم بانکی ساخته خواهند شد.

در این طرح، کارفرمایان ۲۰ درصد هزینه‌های ساخت این واحدها را برعهده خواهند گرفت. وزارت راه و شهرسازی نیز زمین مناسب را به رایگان در اختیار سرمایه‌گذاران قرار خواهد داد. سیستم بانکی نیز تسهیلات لازم را برای ساخت واحدهای مذکور اختصاص خواهد داد.

نقطه عطف این طرح جایی است که کارفرمایان باید ۲۰ درصد هزینه ساخت واحدهای مسکونی کارگران را بر عهده بگیرند. اگر وزارت کار، جامعه کارفرمایی را مجاب به پذیرش و ایفای این تعهد کند، می‌توان امیدوار بود که مشکلات طرح‌های ناکام دولت‌های قبل تکرار نخواهد شد و کارگران سرپناه مناسب پیدا خواهند کرد.

بدیهی است طلایی‌ترین اتفاق برای کارگران، سکونت در نزدیکی واحدهای شغلی آنهاست. این رویداد علاوه بر ایجاد امنیت خاطر برای کارگران و جلوگیری از تحمیل خستگی رفت و آمد میان منزل و محیط کار، باعث بهبود بهره‌وری نیروی انسانی در کار خواهد شد.

اما مسأله اینجاست که بخش خصوصی و کارآفرینان ملی تا چه حد می‌توانند به وعده دستگاه‌های دولتی برای ساخت مسکن کارگری اعتماد کنند. آیا در صورت تأمین سهم الشرکه ۲۰ درصدی کارفرمایی، زمین رایگان و مناسب برای ساخت مسکن کارگری بزودی تأمین می‌شود؟ آیا زیرساخت‌های خدماتی و رفاهی نظیر آب، برق، گاز، مدرسه و … در اراضی پیشنهادی تأمین خواهد شد؟ آیا سیستم بانکی تسهیلات لازم را به موقع و با کمترین سود به طرح مسکن کارگری ارائه خواهد داد؟

در طرح پیشنهادی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، حضور سازندگان بخش خصوصی در کنار عوامل فوق، اطمینان لازم در مورد سرعت و کیفیت تکمیل واحدهای مسکن کارگری را تضمین خواهد کرد. البته دستیابی به چنین مشارکتی مستلزم تدوین بسته‌های تشویقی برای کارفرمایان و سازندگان بخش خصوصی است.

تسهیل عبور از دهلیزهای تأمین اجتماعی و یا کمک به رفع مشکل تأمین مواد اولیه و ناترازی آب و برق واحدهای صنعتی می‌تواند مشوق مناسبی برای مشارکت کارفرمایان در تولید مسکن کارگری باشد که باید از اهرم وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به آن دست یافت.

نقشی که وزارت کار در دولت چهاردهم برای ایجاد این الگو همکاری جدید میان شرکای اجتماعی به عهده گرفته، بسیار اهمیت دارد.

منبع: علی شیرکوهی – روزنامه اطلاعات