چه مقدار از سرمایه را می‌توان با خیال راحت به خودرو اختصاص داد؟

به گزارش وبسایت مجله ساختمان، نوسان بازارهای مالی و محدودیت گزینه‌های سرمایه‌گذاری khiến بسیاری از افراد به فکر خرید خودرو برای ذخیره‌سازی بخشی از سرمایه خود برده‌اند. این تصمیم معمولاً با نگاه مالی به قیمت خرید خودرو و نسبت آن با کل دارایی فرد می‌شود، اما تعیین سهم خودرو از سرمایه بدون توجه به امکان فروش، تصمیمی ناقص به شمار می‌آید.

بررسی الگوهای مالی نشان می‌دهد که هیچ درصد ثابت یا فرمول جهانی برای تعیین سهم خودرو از سرمایه وجود ندارد و این تصمیم کاملاً به شرایط فردی مانند سطح درآمد، میزان بدهی، هزینه‌های جاری و مرحله زندگی افراد وابسته است. افراد در دوره‌های مختلف زندگی، بودجه‌های متفاوتی برای خودرو در نظر می‌گیرند و این تفاوت، نتیجه شرایط واقعی مالی آن‌ها است.

انتخاب بین خرید نقدی و اقساطی صرفاً به توان پرداخت اولیه محدود نمی‌شود و به مدیریت جریان نقدی آینده نیز وابسته است. خرید نقدی بدهی ایجاد نمی‌کند، اما بخش بزرگی از سرمایه را درگیر می‌کند و انعطاف مالی را کاهش می‌دهد. خرید اقساطی نقدینگی را حفظ می‌کند، اما تعهدات ماهانه و هزینه‌های جانبی را افزایش می‌دهد و نیاز به برنامه‌ریزی دقیق‌تری دارد.

انتخاب خودروی نو یا کارکرده زمانی منطقی می‌شود که از زاویه سرمایه به آن نگاه شود. خودروهای نو معمولاً هزینه نگهداری کمتری دارند و ریسک فنی پایین‌تری ایجاد می‌کنند، اما سرمایه اولیه بیشتری نیاز دارند. خودروهای کارکرده با سرمایه کمتر قابل خرید هستند، اما احتمال هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده و دشواری فروش در آن‌ها بیشتر است، به‌ویژه زمانی که مرجع فروش مشخصی وجود نداشته باشد.

قیمت خرید خودرو تنها بخش قابل مشاهده هزینه است و مخارج جانبی مانند بیمه، سوخت، سرویس‌های دوره‌ای، تعمیرات و افت ارزش، به‌مرور از دارایی فرد کم می‌کنند. اگر سهم خودرو از سرمایه بیش‌ازحد بزرگ باشد، این هزینه‌ها فشار مالی بیشتری ایجاد می‌کنند و مدیریت دارایی را دشوارتر می‌کنند.

در نهایت، آنچه خودرو را به یک دارایی قابل اتکا تبدیل می‌کند، امکان تبدیل سریع آن به پول نقد است. خودرویی که فروش آن زمان‌بر و پر ابهام باشد، حتی با قیمت مناسب، ریسک بالاتری دارد. نقدشوندگی واقعی باعث می‌شود خودرو نقش متعادل‌تری در سبد سرمایه ایفا کند و فشار تصمیم‌گیری را کاهش دهد.

منبع: وبسایت اطلاعات آنلاین